Cementoblastoma

Stomatolog Warszawa w swej pracy zajmuje się nie tylko uzupełnianiem ubytków w zębach i ich ewentualnym usuwaniu, zmaga się także ze zmianami nowotworowymi związanymi z uzębieniem. Jedną z takich zmian jest kostniwiak, noszący również miano cementoblastomy. Występuje on niezwykle rzadko, zwyczajowo przybiera łagodną formę, atakuje głównie młode osoby. Uznaje się, że po dwudziestym piątym roku życia ryzyko wystąpienia kostniwiaka gwałtownie maleje. Znaleźć go można głównie w wyrostkach zębodołowych, przy czym większość zlokalizowana jest w żuchwie, sporadycznie w szczęce.

Problem w większości przypadków jest ujawniany w późniejszych etapów rozwoju cementoblastomy, głównie ze względu na jej powolny rozrost. Szacuje się, iż typowy kostniwiak rośnie w tempie około pół centymetra na rok. Skąd się bierze? W znakomitej większości cementroblastoma ma podłoże genetyczne, często winne są także urazy. Występują także kostniwiaki o podłożu zaburzeń hormonalnych czy też zaburzeń przemiany fosforanowo-wapiennej. Jeżeli już daje o sobie znać, to głównie poprzez dolegliwości bólowe, nowotwory dużych rozmiarów mogą wywoływać ucisk na nerwy, inicjując nerwobóle, przy czym nie wyklucza się także możliwości rozdęcia kości. Proces diagnostyczny w znacznej większości ogranicza się do badania radiologicznego. Stomatolog Warszawa potwierdzi swoje rozpoznanie widząc na zdjęciu rentgenowskim zagęszczenie kostne o regularnym, kulistym kształcie, otoczone zaciemnieniem (będące następstwem resorpcją kości). W przypadku niepewności co do postawionego rozpoznania, stomatolog Warszawa może także zlecić wykonanie kolejnego badania obrazowego w formie tomografii komputerowej głowy. Jak przebiega proces leczniczy? Jedynym rozwiązaniem jest zabieg chirurgiczny, którego zakres jest proporcjonalny do rozmiaru zmiany nowotworowej. Małe kostniwiaki usuwa się metodą endodentystyczną, Średnie zmiany usuwane są wraz z całym zębem, przy czym bardzo istotne jest to, by zmiana została dokładnie wyłyżeczkowana. Spore guzy usuwane są często wraz z kością. W zależności od rozmiaru usuniętego fragmentu kostnego, braki uzupełnia się za pomocą sztucznej protezy, większe ubytki natomiast wymagają zastosowania przeszczepu kości. Samo usunięcie zmiany nie zamyka jednak problemu. Kostniwiaki mają tendencje do wznowień, problem ten dotyczy średnio co trzeciego pacjenta. Szczególnie często dochodzi do nawrotu u osób młodych, u których guz zdążył się rozwinąć do dużych rozmiarów.